Moord, Diya, James Bond en Twitter

'Ik heb een enorm probleem!'. Vorige week stond Nasr in de deur van mijn kantoor en keek me nogal verwilderd aan. 'Iemand uit mijn stam heeft een moord gepleegd. En nu moeten we bloedgeld betalen. Ze hebben mij gezegd dat ik minstens 1 kameel moet betalen. Maar m'n geld is op.'

Bloedgeld, 'Diya' in het Somalisch is heel gebruikelijk. Alle mannelijke leden van een stam vormen samen een Diya groep. Iemands persoonlijke veiligheid en die van zijn bezit is afhankelijk van zijn lidmaatschap van de Diya groep. Diya groepen bestaan uit een paar honderd tot ettelijke duizenden leden.

Een zoon behoort tot de groep van zijn vader en hun groepslidmaatschap maakt hen onderdeel van een alliantie die collectief compensatie ontvangt of betaalt in geval van een misdaad, verwonding of moord.

Lees verder

20 miljard tweets; waarvan 280 van mij

Berichtensite Twitter heeft een nieuwe mijlpaal te pakken. Het aantal tweets dat is verzonden, is uitgekomen op 20 miljard. Dat bericht ging gistermiddag om kwart voor vijf de deur uit.

10 miljard in maart
De vorige mijlpaal voor Twitter was in maart toen er na vier jaar 10 miljard tweets waren verstuurd. Daarmee is het verzenden van de berichten van maximaal 140 tekens de laatste maanden explosief gegroeid.

Groei in Japan
In de VS wordt het meest getwitterd, maar het land wordt op de voet gevolgd door Japan. Daar sturen ze elke dag acht miljoen tweets de wereld in. 16% van de Japanners online zit op Twitter, tegen 10% in de VS. Japan boekte in juni het wereldrecord Twitterren. Na de WK-overwinning van Japan op Denemarken werden er 3283 tweets per seconde verzonden.

Lees verder

Abortus toegestaan in nieuwe grondwet?

Kenianen gaan naar de stembus; op 4 augustus mogen ze zich in een referendum uitspreken over een nieuwe grondwet. In 2005 was er ook al zo’n referendum, maar toen was 58% van de kiezers tegen. Dat leidde tot politieke chaos waarbij president Kibaki alle ministers ontsloeg.

Nu ligt een nieuwe versie van de grondwet op tafel, het resultaat van een lang proces dat lang niet door iedereen erg is gewaardeerd. Tientallen verzoeken tot amendementen zijn afgewezen. Vanuit de kerk is er vooral kritiek op een artikel dat volgens hen abortus oogluikend legaliseert, iets want anderen fel tegenspreken.

Artikel 26(4) zegt dat abortus illegaal is tenzij 'er volgens een getrainde gezondheidsdeskundige een noodzaak is voor een noodbehandeling, of als het leven van de moeder in gevaar is, of als het is toegestaan bij een andere geschreven wet'. Volgens sommigen biedt dit meer dan voldoende bescherming voor het ongeboren leven. Anderen noemen artikel 26 het begin van het einde.

De nieuwe grondwet is vooral ontworpen om de macht van de president te beperken. De drijvende factor hierachter is de beweging die is ontstaan na de verkiezingen in 2007 die gepaard gingen met veel geweld waarbij meer dan 1,000 dodelijke slachtoffers vielen.

Lees verder

Desi Bouterse gaat vergeving vragen

Desi Bouterse is tot inkeer gekomen. Jarenlang ontkende hij het, maar nu is het tot hem doorgedrongen: hij was verantwoordelijk voor de Decembermoorden in Paramaribo. Op 8 december 1982 werden in Fort Zeelandia 15 tegenstanders van het militaire regime van Suriname doodgeschoten. De soldaten die de schoten losten stonden onder bevel van Desi Bouterse.

Hij had er niets mee te maken, was ook niet aanwezig op plaats delict. Nou ja, in 2007 zei hij voorzichtig 'sorry', maar voegde eraan toe dat hij slechts 'politiek verantwoordelijk' was. En hij pleitte voor amnestie voor de daders. Dus dat sorry sloeg nergens op.

Nee, nu gaat hij zelfs vergeving vragen aan de nabestaanden. Desi's geestelijk leider, bisschop Steve Meye, heeft dat vandaag aangekondigd. Tijdens het proces dat werd gevoerd in 2008 kwam hoofdverdachte Desi niet opdagen. En allerlei pogingen van zijn advocaat om het proces te torpederen hebben geleid tot jarenlange vertraging.

Lees verder

Ik ben een terrorist! Website dicht

Drie maanden geleden betaalde ik met mijn credit card voor de hosting van deze website. De site wordt gehost door 'Fastnext', een internetbedrijf dat voor weinig geld hosting service aanbiedt. Ik betaalde keurig met mijn American Express credit card, via een ander internetbedrijf (2checkout.com) vanuit Somaliland en er leek geen vuiltje aan de lucht...

Tot ineens vorige week de website direct uit de lucht werd gehaald. Geen aankondiging vooraf, gewoon BAM, website dicht. Want iemand was erachter gekomen dat de betaling uit Somaliland was gekomen. En ze hadden ook gezien dat ik in het verleden weleens een betaling vanuit Sudan had gedaan. Het geld werd per direct teruggestort en ik stond op de zwarte lijst.

Telefoontjes naar 2checkout werkten niet. En daarom ontstond er een wekenlange emailwisseling met Fastnext en 2checkout, met als enige doel om aan te tonen dat ik echt C.W.A. Visser ben, de credit card van mij is, ik geen moslim ben en ook geen terrorist.

Lees verder

Vallende sterren in Afrika

Gisterenavond leek het in Nairobi een groot feest te worden. Het feit dat Nederland van Brazilie had gewonnen was niet zo belangrijk. Alle aandacht ging naar de Black Stars of Africa en iedereen wist het zeker: Ghana zou de vertegenwoordiger van Afrika worden in de halve finales van het WK.

Kenia heeft zich nog nooit gekwalificeerd voor het WK. Maar voetbal is wel immens populair. Op radio en TV is enorm veel aandacht voor de Engelse Premier League, Champions League en andere internationale competities. En ook het WK wordt door iedereen op de voet gevolgd. Bars en clubs zijn dagelijks afgeladen vol. Tot voor kort waren de loyaliteiten verdeeld. Maar sinds vorige week stond Kenia pal achter 1 team: de zwarte sterren van Afrika.

En gisterenavond puilden de horecagelegenheden uit. Tot kort voor het einde bleef de hoop groot. Maar het liep uit op een deceptie. De plek waar ik zelf de wedstrijd kijk was afgeladen vol... tot een minuut na de laatste penalty. Iedereen stormde naar buiten en koos de weg naar huis of elders.

Ik ben benieuwd wie Kenianen nu zullen gaan supporten voor de tijd die rest. Of is sinds gisteren de lol er voorgoed van af?

Meer blogs

Silanyo is de nieuwe president van Somaliland

Donderdagavond kwam dan eindelijk de uitslag: de Kulmiye partij van Ahmed Mohammed Mahamoud (meestal wordt hij Silaanyo genoemd) heeft gewonnen. Op 26 juli wordt Silaanyo ingezworden als nieuwe president.

De vertrekkende president, Dahir Riyale Kahin, heeft Silaanyo gefeliciteerd en zegt dat als oppositieleider actief zal blijven.

Het viel me op hoe weinig aandacht er in de pers was voor deze verkiezingen; slechts een paar korte berichten op TV en internet - vaak met grote fouten! Toch heeft de uitslag van deze verkiezingen nogal wat impact.

Somaliland wil niets liever dan internationale erkenning. Maar bijna geen enkel land lijkt daar zin in te hebben. De grote landen in de wereld zien Somaliland liever als deel van Somalie. Als ze toch erkenning zouden overgaan, zijn de kansen om ooit nog zaken te kunnen doen met de leiders van Somalie erg klein.

Lees verder

Verkiezingen in Somaliland rustig verlopen

De grote leider van Al Shabab waarschuwde dat het een christelijke en joodse uitvinding is, maar het had weinig effect; gisteren gingen Somalilanders massaal naar de stembus om een nieuwe president te kiezen.

Al Shabab had Somalilanders ook gewaarschuwd voor de 'consequenties' als ze toch zouden gaan stemmen. Daarop gooide de regering van Somaliland de grens met Somalie dicht, om te voorkomen dat ongewenste gasten de orde zouden komen verstoren.

Zelf had ik niet het genoegen om getuige te zijn van deze verkiezingen, de eerste sinds 2005. Vanuit Nairobi hoor ik de updates en de eerste berichten uit Somaliland zijn erg goed. Er waren vrijwel geen incidenten en er is over het algemeen een optimistische stemming. Als deze verkiezingen tot een goed einde leiden, is dat hopelijk een grote stap naar internationale erkenning voor Somaliland, dat volledig als onafhankelijk land functioneert, maar door niemand als zodanig wordt erkend.

Het is onduidelijk wanneer de uitslagen zullen komen. Maar langer dan een week zal het niet duren. Alom wordt verwacht dat de zittende president Riyale van de UDUB partij het veld zal moeten ruimen voor zijn rivaal Silanyo, de leider van Kulmiye. Maar zonder betrouwbare peilingen, is het maar de vraag in hoeverre dit niet slechts wishful thinking is. Over een paar dagen zullen we het weten.

Dus: wordt vervolgd

Meer nieuws uit Somaliland

Esbiejoes

Ze zijn er altijd. Ben je thuis, dan zitten ze voor de poort. Ben je onderweg, dan rijden ze achter je aan. In een winkel kijken ze over je schouder mee. Ze dragen een groen pak en een AK-47.

Zelfs Somalilanders die geen woord Engels spreken, weten wat wordt bedoeld met ‘SPU’, meestal lokaal aangeduid met een variant van ‘esbiejoe’. Special Protection Unit. Een groot woord voor slecht opgeleide, zwaar onderbetaalde, ongemotiveerde mannetjes die buitenlanders in dit land moeten beschermen tegen het Kwaad.

Wij hebben een stuk of zes esbiejoes. Tijdens kantooruren hangen ze rond bij de poort en de rest van de dag zitten ze in een hokje voor ons huis. Ze hebben geen werkuren, geen vrije dagen en verdienen zo’n veertig euro per maand. Het grootste deel daarvan geven ze uit aan Kat; takjes van een plant met een drogerende werking. De hele dag door kauwen ze erop om enig plezier te geven in hun bestaan. Als ze teveel gekauwd hebben, slaan ze wartaal uit, lopen als dronkelappen achter ons aan of lachen onbedaarlijk. Juist, dat zijn onze ‘Special Protection Units’!

Als humanitair werkers zouden we het liefst zonder hen doen; wapens en NGOs gaan niet goed samen. En veel veiliger voelen we niet door hun aanwezigheid. Maar we hebben geen keus. Alle buitenlanders in dit land zijn verplicht zich te laten omringen door esbiejoes. Als ik even naar de plaatselijke winkel loopt slingert er altijd eentje achter me aan, hopend dat ik wat te eten of drinken voor hem koop.

Eigenlijk zijn ze best triest: bijna geen inkomen, geen uitzicht op een betere toekomst en een onaards saai bestaan. Alleen maar zitten en kauwen. Dus al zouden we het liefst zonder hen leven, dat laat ik maar niet merken. In plaats daarvan probeer ik de paar woorden Somali die ik ken met hen te oefenen en ze het gevoel te geven dat we blij zijn dat ze onze Big Brothers zijn.

Lees verder

Dakleven in Burao

Leven in Burao, Somaliland kan best saai zijn - vooral buiten kantooruren. Ons leven is beperkt tot een kantoor, een huis en wat veldbezoeken.

Gelukkig leven we met een paar mensen in een groot huis. Dus lopen we elkaar niet voor de voeten. En toppunt van het huis is ons dakterras. Daar brengen we heel wat uren door. Overdag om te genieten van de zon en 's avonds van de koelte en zonsondergangen. Eigenlijk is het lang zo slecht nog niet.

Lees verder

Help! Ik kan niet stemmen

Nederlanders in het buitenland kunnen stemmen als ze dat willen. De gemeente Den Haag lichtte me onlangs netjes per brief voor hoe dat moest. In welk land ik ook ben, ze weten me al 13 jaar te vinden.

En dus stuurde ik vorige maand keurig mijn registratieformulier op. Daarop ga ik aan per brief te willen stemmen. Dat betekent dat de gemeente Den Haag een stembrief naar mij toestuurt dat functioneert als stembiljet. Dat moet ik invullen en terugsturen naar Den Haag of de Nederlandse ambassade in Nairobi.

Maar help… tot op vandaag, 12 dagen voor de verkiezingen, heb ik die brief nog steeds niet. Hij wordt als het goed is opgestuurd naar mijn postadres naar Nairobi. Dan moet nog hier in Somaliland terechtkomen en vervolgens moet ik hem weer terugsturen. Ik ben bang dat het nooit meer gaat lukken.

Niet kunnen stemmen is best jammer. Het voelt zo heerlijk democratisch om jouw partij te kiezen.

De aanloop naar de verkiezingen is bijzonder interessant. Ik volg het via de media en mijn dagelijkse download van de ‘Met het oog op morgen’ podcast, om de lange, saaie avonden in Burao wat kleur te geven.

Sommige dingen veranderen nooit. Balkenende kan nog steeds niet articuleren. Wilders blijft slim bedachte, maar weinig diepe one-liners brillen. CU en SGP zijn nog steeds toonbeelden van degelijkheid, hoewel we Bas helaas zullen moeten missen.

En verder geniet ik van het gehakkel van Cohen die het maar niet lukt om zijn cijfers paraat te hebben of vrijelijk te debatteren. Ook verbaas ik me over het succes van Rutte; eens haast weggevaagd en gedoemd te mislukken is hij nu de rijzende ster aan een wellicht paarse hemel.

Dus al zit ik dan ver weg, ik leef deze dagen intensief mee met Nederland. En mocht ik deze keer niet kunnen stemmen, dan is er altijd nog het WK in Zuid Afrika. Met een zojuist vernieuwd satelliet-abonnement ben ik er zeker van dat ik dat in ieder geval niet hoef te missen.

Moge de beste winnen.

Lees verder

Regen in Nairobi

Een onafhankelijke staat

Op 18 mei 1991 verklaarde Somaliland zich onafhankelijk van de Republiek Somalië. En vandaag, 19 jaar later, vieren we deze gelegenheid. De vraag is of er iets te vieren valt.

Tot op de dag van vandaag is Somaliland door niemand officieel erkend. Het heeft geen zitting in de Verenigde naties en Arabische Liga. Het enige land dat onlangs gehint heeft bereid te zijn Somaliland te erkennen, is Israel, maar voor heel discutabele redenen. Israel en erkenning van andere landen gaan sowieso niet zo goed samen.

Somalilanders die naar het buitenland willen reizen, kunnen dat niet tenzij ze een paspoort uit Somalië krijgen.

Ondanks het gebrek aan erkenning functioneert Somaliland intern als een geheel onafhankelijk land. Er is een verkozen overheid, ministeries, rechtssysteem, een nationale vlag en een eigen valuta. Vergeleken met Somalie is is de situatie in Somaliland stukken beter: geen anarchie, een betere humanitaire situatie en een legitieme overheid.

Gisteren heeft Dahir Riyaale Kaahin, de huidige president van Somaliland, aangegeven dat alle festiviteiten voor de Afscheidingsdag vandaag zijn afgelast. Volgens hem is dat omdat het land druk is met het proces voor verkiezingsregistratie. Op 26 juni zijn er namelijk presidentsverkiezingen in Somaliland. Er zijn 3 kandidaten. Betrouwbare peilingen zijn er niet, maar velen geloven dat deze verkiezingen een race worden tussen de zittende president Riyale en de oppositieleider Silanyo van de Kulmiye partij.

Een van deze twee zal voor de komende 5 jaar president worden van een land, dat voor velen geen land is, maar heeft aangetoond een stuk effectiever en veiliger te zijn dan het land waar het zich 18 jaar geleden van afscheidde.

Lees verder

Regen: Zegen of Vloek?

Maandenlang -jarenlang zelfs - heeft Somaliland gewacht op regen. En nu krijgen we waar we op hoopten. Bakken regen... riverien zelfs.... overstromingen. Humanitaire programma's vanwege de droogte zijn ineens stopgezet en moeten vervangen worden door hulp na overstromingen. Lange leve de Ironie.

Hieronder wat foto's die ik vandaag heb genomen in Burao. (klik hier voor nog veel meer foto's)

1. De muur en latrines van de lokale lagere school is afgelopen nacht omgevallen door het water

2. Burao vliegveld is het lokale zwembad geworden

3. Burao is een modderpoel geworden

4. Het was voor het eerst dat ik water zag in deze rivier

5. Sommigen vinden regen heel leuk

6. Deze huizen zijn niet echt waterdicht...

Klik hier voor nog veel meer foto's

Ik word Arabier genoemd

Veel Somallanders denken dat ik een Arabier ben. Het komt omdat voor hen iedereen met een iets lichtere huidskleur dan zijzelf een Arabier is.

Toen ik in Sudan werkte werd ik vaak voor Chinees aangezien. De meeste buitenlanders die daar werken komen uit China en werken in de olie-industrie. Chinees genoemd worden was best grappig. Maar ik weet niet goed of voor Arabier aangezien worden iets goeds of iets slechts is. Moet ik me gevleid of beledigd voelen?

Als het gaat om de Arabische taal en literatuur, gee probleem. Hun bijzondere gastvrijheid, rijke cultuur en geschiedenis, ook prima. Hun strijd voor onafhankelijkheid van koloniale machten in de laatste eeuw verdient respect. En ook de pogingen een onafhankelijke Palestijnse staat op te richten hebben mijn volle support.

Maar dan... de Arabische Liga die zichzelf belachelijk maakt voor hun gebakkelei en scheldkannonades, de genadeloze 'Arabiseringsstrategie' van de Sudanese overheid, het gebrek aan vrijheid van meningsuiting en religie in veel Arabische landen en de slechte behandeling van vrouwen, zijn een paar voorbeelden uit een lange lijst van zaken die me doen besluiten dat ik geen enkele associatie wens.

Maar wat maakt het uit... wie is eigenlijk de echte Arabier? Veel Noord-Afrikanen zijn er trots op Berbers te zijn, veel Egyptenaren noemen zich het liefst 'Kibti', Koerden zijn Koerden en het Arabische schiereiland loopt over van niet-Arabieren.

Dus als Somalilanders me Arabier noemen lach ik er maar om. Want ze weten niet waar ze het over hebben. En ik ook niet.

Veel meer blog-entries, foto's en video's op http://www.edwinvisser.com/nl

Onze kok is op vakantie

Onze kok is op vakantie en dat is een serieus probleem! Twee weken zonder hem betekent afzien.

De goede oude man heeft jarenlang ervaring in koken voor Amerikanen en andere westerlingen. |ijn voedselrepertoire is eindeloos, en zijn verhalen ook. In onvervalst Amerikaans accent blijft hij ons amuseren met verhalen over zijn leven in Mogadishu, zijn werk op de Amerikaanse ambassade in Jemen, zijn vrouwen en zijn kinderen. Zijn verhalen maken onze maaltijden altijd een beetje smeuiger. En hij kookt van alles: vis, pizza, patat, biefstuk... en bovendien bakt hij iedere dag vers brood.

Toen ik hem eens vroeg hoeveel vrouwen hij heeft, was het antwoord: 'Twee... o nee, drie. Maar de derde is heel oud en ze woont in Saudi Arabië'. Sommige van zijn kinderen wonen hier in Somaliland, de rest woont in Saudi Arabië en Australië. En hij werkt hard om brood 'op de plank te krijgen voor zichzelf en zijn familie.

Zijn maaltijden zijn geweldig, zijn verhalen ook, en zijn aanwezigheid in ons huis brengt dagelijkse vreugde.

Maar nu is hij op vakantie en we missen hem erg. Want hij is onze kok, onze ster, en onze held!

Bekijk mijn foto-album hier

Belgen zijn dom - Les Belges sont stupides

Het is de Belgen weer gelukt: het kabinet is eraan. Vandaag is Yves Leterme voor de derde keer in zijn loopbaan op de koffie geweest bij koning Albert.

Het vreselijk belangrijke pijnpunt is de opdeling van het kiesdistrict Brussel-Halle-Vilvoorde. Het komt erop neer in welke taal je in welk gebied door de staat wordt aangesproken. Tja, daar bekvechten de Belgen al jaren over.

Wij Nederlanders vinden dat ongelofelijk dom en voelen ons ver verheven boven dit soort geneuzel. In de media vragen we ons af hoe het toch moet als de Belgen later dit jaar de voorzittershamer van de Europese Unie overnemen van Spanje. Onverantwoord haast! Laat die Belgen gewoon patat of pommes frites blijven eten.

Nederland is zo veel beschaafder. We eten sushi in plaats van patat, plassen niet midden in de stad en hebben maar een taal (ach, die Friezen tellen niet echt mee).

En in de Nederlandse politiek gaat het over echte zaken. Zoals een paar honderd militairen in Afghanistan. Moeten die nu blijven of terugkomen? Kijk, dat is pas een zinvolle discussie. En als de regering daar over valt... logisch.